Linia czasu miejscowości Grabowiec

  • 31 grudnia 2017 roku – 148 rocznica utraty praw miejskich przez Grabowiec, czyli przekształcenie miasta Grabowiec w osadę Grabowiec.

  • 1956 rok – w gazecie “Życie Warszawy” ukazuje się niepochlebny artykuł dotyczący Grabowca, którego fragment brzmi: “Tak zwany pierwszy rzut oka nie wypada dla Grabowca zbyt pochlebnie. Zabudowany chaotycznie wzdłuż plątawiska niebrukowanych, błotnistych uliczek, ze stadami gęsi spacerujących po „zabradziażonym” wszelkimi budami placu, który nie wiadomo dlaczego nazywa się rynkiem z domami o strzechach skołtunionych i przekrzywionych na bakier, o ścianach wygiętych jak boki arki Noego przypomina żywcem wsie i miasteczka z opowiadań Gogola lub Sałtykowa-Szczedryna.” Całość artykułu dostępna w pozycji “Grabowiec na przestrzeni dziejów”

  • 7 września 1949 roku – wydanie orzeczenia dotyczącego sprawy „przejęcia na własność Skarbu Państwa mienia pozostałego po osobach przesiedlonych do Z.S.R.R., położonego we wsi Cieszyn, gminy Skierbieszów, pow. zamojskiego” przez ówczesnego starostę zamojskiego K. Głębskiego. Powyższe orzeczenie dotyczyło stwierdzenia, iż w 1945 roku zostało przejęte 694, 475 ha gruntów rolnych, wód oraz lasów, a także zabudowania, inwentarz żywy i martwy na rzecz własności skarbu państwa. W wyniku komasacji przejęty obszar ten został włączony do istniejącego obszaru scalenia gruntów w mieście Cieszyn, co skutkowało utworzeniem strefy gruntów o powierzchni 629,5294 ha, których właścicielem został skarb państwa. Mienie zostało odebrane łącznie 107 rodzinom z terenu Grabowca, co zostało przedstawione w orzeczeniu z 1949 roku. Wykaz osób, które zostały pokrzywdzone wkrótce zostanie umieszczony w “Grabowieckim Słowniku Biograficznym”.

  • 1927 rok – w Gazecie Świątecznej ukazuje się artykuł, w którym mieszkańcy Grabowca przedstawiają swoje zażalenia dotyczące funkcjonowania ich miejscowości. Prośby swoje kierują pod adresem Wójta wraz z Urzędem Gminy i Rady Gminy i dotyczą one głównie porządku na terenie miasteczka Grabowiec oraz stanu dróg należących do gminy w tejże miejscowości. Na łamach gazety możemy przeczytać: . „…toż na drodze do Grabowca można kark skręcić, takie tam wyrwy i doły! W miasteczku zaś błoto tak okropne, że ludzie więzną w niem z wozami. Przecież gmina zbiera od wielu lat targowe, a nawet bajory nie pozasypywane. Czy gmina ma wyrównywać niedobory dochodem z targów? Tak być nie powinno. Przecież ludzie okoliczni warci są tego, żeby mieli jaki-taki postój za te pieniądze, co je na targach składają gminie. Niechże gmina Grabowiec o tem pomyśli!”.

  • 24 lipca 1925 roku – uroczystość 50 – lecia ślubów małżeńskich Wacława Michała i Stanisławy z Glasserów małżonków Skomorowskich w majątku Skomorochy Wielkie. Więcej informacji o tym wydarzeniu dostępnych jest w “Grabowieckim Słowniku Biograficznym” pod hasłem: Skomorowski Wacław Michał.

  • 1921 rok – w skład gminy Grabowiec wchodzi wieś “Łanowe Sołtysy”, która liczy 85 mieszkańców oraz 11 budynków mieszkalnych.

  • 1904 rok – w Grabowcu znajduje się posterunek straży ziemskiej dwóch sąsiadujących ze sobą gmin, gminy Grabowiec oraz gminy Miączyn.

    Początek XX wieku – dziedzic dóbr Szystowice – Henryk Weychert opisuje życie w swoich dobrach słowami: “We wsi Szystowice, w pow. Hrubieszowskim, mężczyźni nosili dawniej włosy do ramion, dziś strzygą je krótko; brody noszą tylko żebracy.” Całość opisu dostępna jest w pozycji “Grabowiec na przestrzeni dziejów”.

  • 1899 rok – w Grabowcu rodzi się pomysł utworzenia i wybudowania ludowej herbaciarni. Nieznana jest jednak lokalizacja, w jakiej herbaciarnia się mieściła. Wiadomo jednak, że funkcjonowała ona w latach 1903 – 1904. W 1903 roku sprzedawcą w herbaciarni był Jan Czubara.

  • 1874 rok – ukazanie się artykułu o Grabowczyku, w którym możemy przeczytać: „Chronicznym złem w tej okolicy jest brak robotnika i czeladzi dworskiej”.

  • 1872 rok – budowa dworu w Szystowicach. Dwór ten wybudowany został w wystroju eklektycznym. To murowany, parterowy obiekt z portykiem i czteroboczną wieżą. Na początku XX wieku dwór został rozbudowany.